Zmiany obejmują dwa systemy: eVisę, czyli cyfrowe potwierdzenie statusu imigracyjnego, oraz Electronic Travel Authorisation (ETA) przeznaczoną dla osób zwolnionych z obowiązku wizowego.
Choć oba rozwiązania funkcjonują równolegle, dotyczą odmiennych kategorii podróżnych. eVisa jest cyfrowym zapisem już posiadanego statusu imigracyjnego, natomiast ETA stanowi uprzednią zgodę na wjazd w przypadku krótkich pobytów bez wizy.
eVisa w Wielkiej Brytanii – czym jest i jakie ma znaczenie
eVisa to cyfrowy rejestr prowadzony przez rząd Wielkiej Brytanii, dokumentujący status imigracyjny danej osoby. System zastępuje dotychczasowe fizyczne dokumenty, takie jak biometryczne karty pobytu czy wklejki wizowe, wykorzystywane do potwierdzania prawa do pracy, nauki, wynajmu nieruchomości lub korzystania z usług publicznych.
Istotne jest, że eVisa nie stanowi nowego pozwolenia imigracyjnego. Jest wyłącznie cyfrową formą potwierdzenia uprawnień już przyznanych.
Kto podlega obowiązkowi eVisy
System obejmuje w szczególności osoby, które:
- przebywają w Wielkiej Brytanii na podstawie wizy lub innej ścieżki imigracyjnej i muszą potwierdzać swój status w formie cyfrowej,
- korzystały dotychczas z fizycznych dokumentów potwierdzających pobyt (np. BRP),
- posiadają settlement udokumentowany w starszych dokumentach papierowych i wymagają jego konwersji do formy cyfrowej.
Zakres zmian jest szeroki, ponieważ Wielka Brytania systemowo odchodzi od fizycznych dokumentów statusowych.
Procedura uzyskania eVisy
Proces ma charakter administracyjny i zazwyczaj obejmuje:
- założenie lub aktywację konta w systemie UK Visas and Immigration (UKVI),
- powiązanie aktualnego dokumentu tożsamości (najczęściej paszportu),
- uzyskanie dostępu do cyfrowego zapisu statusu.
W przypadku settlement potwierdzonego starszą dokumentacją może być konieczne przejście procedury aktualizacji statusu w ramach ścieżki „no time limit”, prowadzonej przez Home Office.
Koszty i ważność
Sama konwersja statusu do eVisy w wielu przypadkach jest bezpłatna, gdy stanowi element cyfryzacji istniejących uprawnień. Opłaty mogą jednak pojawić się przy nowych wnioskach imigracyjnych.
Ważność eVisy odpowiada ważności podstawowego pozwolenia imigracyjnego. W przypadku statusu stałego cyfrowy zapis potwierdza prawo bezterminowego pobytu.
eVisa czy ETA – kluczowe rozróżnienie
Podstawowa różnica dotyczy celu pobytu oraz posiadanego statusu.
- eVisa dotyczy osób mających prawo do życia, pracy lub nauki w Wielkiej Brytanii.
- ETA obejmuje osoby podróżujące na krótkie pobyty w ramach ruchu bezwizowego, które nie posiadają brytyjskiego statusu imigracyjnego.
Od 25 lutego 2026 r. przewoźnicy – w tym linie lotnicze, operatorzy promowi oraz kolejowi – będą zobowiązani do weryfikacji posiadania odpowiedniego cyfrowego zezwolenia.
ETA – zakres, koszt i procedura
Electronic Travel Authorisation (ETA) jest uprzednią zgodą na podróż do Wielkiej Brytanii dla osób zwolnionych z obowiązku wizowego w przypadku krótkich pobytów.
Kto podlega obowiązkowi ETA
Obowiązek dotyczy osób:
- podróżujących w celach turystycznych, rodzinnych, biznesowych lub edukacyjnych (krótkoterminowych),
- pochodzących z państw objętych ruchem bezwizowym,
- nieposiadających brytyjskiego pozwolenia imigracyjnego.
Z obowiązku zwolnione są osoby posiadające paszport brytyjski lub irlandzki oraz osoby legitymujące się prawem do pobytu w Wielkiej Brytanii.
Ograniczenia
ETA nie zmienia statusu odwiedzającego ani nie zastępuje wizy, jeśli ta jest wymagana. Nie stanowi również gwarancji wjazdu – decyzja graniczna pozostaje w gestii funkcjonariuszy.
Koszt i okres ważności
Opłata za ETA wynosi 16 funtów. Dokument jest ważny przez dwa lata lub do wygaśnięcia paszportu – w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.
Procedura wnioskowania
Wniosek składany jest elektronicznie poprzez oficjalną aplikację lub system online i obejmuje:
- wprowadzenie danych paszportowych,
- przesłanie fotografii (jeśli wymagane),
- uiszczenie opłaty.
Większość decyzji wydawana jest w krótkim czasie, jednak rekomendowane jest wcześniejsze złożenie wniosku.
Podwójne obywatelstwo brytyjskie – nowe obowiązki
Od 25 lutego 2026 r. osoby posiadające obywatelstwo brytyjskie oraz inne obywatelstwo nie będą mogły korzystać z ETA na paszporcie zagranicznym jako alternatywy dla potwierdzenia statusu brytyjskiego.
Wjazd będzie możliwy wyłącznie na podstawie:
- ważnego paszportu brytyjskiego,
- ważnego paszportu irlandzkiego,
- paszportu zagranicznego zawierającego certificate of entitlement potwierdzający right of abode.
Brak właściwego dokumentu może skutkować odmową wejścia na pokład lub traktowaniem podróżnego jako osoby wymagającej zezwolenia na wjazd.
Kontekst regulacyjny i konsekwencje dla branży transportowej
Zmiany wpisują się w szerszą strategię kontroli „permission to travel”, w której ciężar weryfikacji dokumentów przenoszony jest w dużej mierze na przewoźników. Celem jest ograniczenie przypadków wjazdu osób bez odpowiednich uprawnień jeszcze przed dotarciem do granicy.
Dla firm transportowych oznacza to konieczność dostosowania procedur operacyjnych i zwiększenia kontroli dokumentów na etapie odprawy. W przypadku transportu międzynarodowego wcześniejsze przygotowanie dokumentacji staje się elementem zarządzania ryzykiem operacyjnym i czasowym.
