Najważniejsze informacje:
- Koncentracja rynku: Dziesięciu największych armatorów dysponuje około 85 proc. globalnej zdolności przewozowej kontenerowców, z czego pierwsza piątka odpowiada za 65,5 proc.
- MSC zdecydowanym liderem: Flota szwajcarskiego armatora liczy 1023 statki o łącznej pojemności blisko 7,5 mln TEU, czyli 21,5 proc. światowej zdolności przewozowej. Przewaga MSC nad drugim Maerskiem wynosi blisko 2,8 mln TEU.
- Rekordowy portfel zamówień: Globalne zamówienia na nowe kontenerowce przekroczyły pod koniec października 15 mln TEU, osiągając równowartość blisko 44 proc. pojemności istniejącej floty. Sam MSC zamówił 182 jednostki o łącznej pojemności 3,38 mln TEU.
Najnowsze zestawienie Alphaliner z 10 listopada 2026 r. pokazuje skalę koncentracji w światowej żegludze kontenerowej. Dziesięciu największych operatorów dysponuje obecnie około 85 proc. łącznej pojemności floty kontenerowców obsługujących regularne połączenia żeglugowe.
Szczególnie silna koncentracja widoczna jest w ścisłej czołówce. Pięciu największych armatorów – MSC, Maersk, CMA CGM, COSCO i Hapag-Lloyd – odpowiada łącznie za 65,5 proc. światowej zdolności przewozowej.
Ranking Alphaliner uwzględnia pojemność statków eksploatowanych przez poszczególnych operatorów, zarówno własnych, jak i czarterowanych, wyrażoną w TEU. Nie pokazuje zatem liczby faktycznie przewiezionych kontenerów ani udziałów w przychodach z transportu morskiego.
MSC wyraźnie wyprzedza konkurencję. Czołówka światowych armatorów
Liderem pozostaje szwajcarski Mediterranean Shipping Company (MSC). Flota armatora przekroczyła tysiąc jednostek i liczy obecnie 1023 kontenerowce o łącznej pojemności 7,48 mln TEU. Daje to spółce 21,5-procentowy udział w światowej zdolności przewozowej.
| Pozycja | Armator | Pojemność floty | Liczba statków | Udział |
|---|---|---|---|---|
| 1 | MSC | 7,48 mln TEU | 1023 | 21,5% |
| 2 | Maersk | 4,71 mln TEU | 745 | 13,5% |
| 3 | CMA CGM | 4,48 mln TEU | 727 | 12,9% |
| 4 | COSCO | 3,70 mln TEU | ok. 570 | 10,7% |
| 5 | Hapag-Lloyd | 2,41 mln TEU | ok. 290 | 6,9% |
Źródło: Alphaliner, dane z 10 listopada 2026 r. Wartości zaokrąglone.
Przewaga lidera jest znacząca: flota MSC jest większa od floty drugiego w zestawieniu Maerska o blisko 2,77 mln TEU. Sama ta różnica przewyższa całą zdolność przewozową piątego na świecie armatora Hapag-Lloyd.
Ponad 15 mln TEU w zamówieniach. MSC inwestuje najwięcej
Równolegle z koncentracją rynku trwa intensywna rozbudowa flot. Globalny portfel zamówień na nowe kontenerowce osiągnął pod koniec października 2026 r. około 15,12 mln TEU. Odpowiada to blisko 44 proc. pojemności istniejącej światowej floty kontenerowej.
Zakontraktowane statki będą dostarczane w kolejnych latach. Ich pojemność nie jest jeszcze uwzględniona w zdolności przewozowej obecnie eksploatowanych jednostek.
Największy portfel zamówień posiada MSC. Szwajcarski armator ma zakontraktowane 182 kontenerowce o łącznej pojemności około 3,38 mln TEU. To równowartość 45,1 proc. pojemności jego obecnej floty.
Znaczne zamówienia mają również COSCO, Maersk i CMA CGM. Według zestawienia Alphaliner portfel COSCO wynosi około 1,87 mln TEU, Maerska – 1,80 mln TEU, a CMA CGM – 1,68 mln TEU.
Duża część nowych jednostek powstaje w chińskich stoczniach. Według danych branżowych przytoczonych przez włoski serwis TrasportoEuropa Chiny odpowiadają za około 81 proc. światowego portfela zamówień na kontenerowce.
Nowe statki zwiększą presję na rynek
Rosnący portfel zamówień oznacza, że w najbliższych latach na rynek trafi znaczna liczba nowych jednostek.
Według prognoz Drewry zdolność przewozowa światowej floty kontenerowej ma wzrosnąć o 8,8 proc. w 2027 r., 12,1 proc. w 2028 r. i 10 proc. w 2029 r. Szacunki uwzględniają przewidywane złomowanie starszych statków oraz opóźnienia w dostawach nowych jednostek. Tak duży przyrost pojemności może stanowić wyzwanie dla armatorów, szczególnie jeśli światowy handel kontenerowy nie będzie rozwijał się w podobnym tempie.
Dodatkowym czynnikiem wpływającym na dostępność przestrzeni ładunkowej pozostają zmiany tras żeglugowych. Powrót większej liczby kontenerowców na krótszą trasę przez Morze Czerwone i Kanał Sueski może zwiększyć efektywną zdolność przewozową, ponieważ obsługa tych samych połączeń wymaga wówczas mniejszej liczby statków niż przy rejsach wokół Przylądka Dobrej Nadziei.
W obliczu rosnącej podaży armatorzy mogą ograniczać liczbę rejsów, zmniejszać prędkość statków lub przyspieszać wycofywanie starszych jednostek z eksploatacji. Takie działania pozwalają dostosowywać oferowaną pojemność do bieżącego zapotrzebowania.
Co to oznacza dla spedytorów i załadowców?
Dla firm korzystających z transportu morskiego istotne będą dwa równoległe zjawiska: rosnąca koncentracja rynku i zwiększająca się podaż przestrzeni ładunkowej.
Koncentracja zdolności przewozowej w rękach największych armatorów oznacza, że decyzje stosunkowo niewielkiej grupy operatorów mają coraz większe znaczenie dla dostępności połączeń, częstotliwości rejsów i oferowanej pojemności na poszczególnych trasach.
Nie oznacza to jednak automatycznie wzrostu stawek frachtowych ani możliwości dowolnego narzucania warunków przez największe firmy. Armatorzy nadal konkurują o ładunki, a sytuacja na poszczególnych szlakach zależy również od popytu, kosztów operacyjnych i dostępności statków.
Rosnąca podaż przestrzeni ładunkowej może z kolei wywierać presję na obniżkę stawek, jeżeli liczba dostępnych miejsc na statkach będzie rosła szybciej niż zapotrzebowanie na przewozy.
Armatorzy mogą jednak reagować na taką sytuację, odwołując wybrane rejsy (blank sailings), ograniczając prędkość statków (slow steaming), zmieniając ich rozmieszczenie na poszczególnych trasach lub wycofując starsze jednostki.
Dla spedytorów i załadowców istotna będzie zatem nie tylko liczba nowych kontenerowców, lecz również sposób zarządzania flotami przez największych operatorów. To od relacji między popytem, podażą i decyzjami armatorów w dużej mierze zależeć będą dostępność miejsca na statkach, częstotliwość połączeń oraz stawki frachtowe w kolejnych latach.









