Produkcja pojazdów K9 ruszyła w zakładzie Tofaş w Bursie. / Źródło: OiB

Stellantis zwiększa produkcję vanów w Turcji. Mniej importu, zmiany w logistyce

Odsłuchaj artykuł

Ten artykuł przeczytasz w 4 minuty

Stellantis i Tofaş uruchomiły w Bursie produkcję nowej rodziny lekkich samochodów dostawczych. Fiat Doblò, Opel Combo, Citroën Berlingo i Peugeot Partner powstają tam od końca października. Zwiększenie produkcji w Turcji może ograniczyć import gotowych pojazdów, a jednocześnie wpłynąć na dotychczasowe kierunki transportu samochodów i komponentów.

Za tym tekstem stoi człowiek - nie sztuczna inteligencja. To materiał przygotowany w całości przez redaktora, z wykorzystaniem jego wiedzy i doświadczenia.

Turecki przemysł motoryzacyjny od dekad pozostaje silnie powiązany z europejskimi producentami i dostawcami. Podczas wizyty w zakładzie Tofaş w Bursie na początku listopada mogliśmy przyjrzeć się tej współpracy oraz zmianom w organizacji produkcji i łańcuchów dostaw, które mogą wpłynąć na transport między Turcją a Europą.

Tofaş jest wspólnym przedsięwzięciem koncernu Stellantis i tureckiej grupy Koç Holding. Fabryka w Bursie należy do sieci produkcyjnej Stellantis i wytwarza pojazdy kilku marek koncernu.

Przedstawiciel Tofaş objaśnia dziennikarzom przebieg produkcji podczas zwiedzania zakładu. / Fot. OiB

Produkcja seryjna w ramach programu K9 ruszyła 26 października 2026 r. W Bursie powstają zarówno lekkie samochody dostawcze, jak i ich wersje osobowe: Fiat Doblò, Opel Combo, Citroën Berlingo, Peugeot Partner oraz Peugeot Rifter.

Według firmy inwestycja kosztowała około 300 mln dolarów. Docelowo zakład ma produkować do 100 tys. pojazdów z rodziny K9 rocznie.

Cała fabryka w Bursie może wytwarzać około 500 tys. samochodów rocznie.

Lokalna produkcja może zastąpić do 90 tys. importowanych aut rocznie

Z punktu widzenia logistyki szczególnie istotny jest wpływ projektu na turecki rynek motoryzacyjny.

Podczas konferencji dla inwestorów 6 listopada 2026 r. dyrektor finansowy Tofaş Ahmet Taşangil poinformował, że wcześniej do Turcji importowano co roku od 80 do 90 tys. pojazdów z rodziny K9. W miarę zwiększania produkcji w Bursie wolumen importu ma się wyraźnie zmniejszyć od 2027 r.

Dla operatorów zajmujących się transportem gotowych pojazdów może to oznaczać zmianę dotychczasowych kierunków przewozów. Zamiast sprowadzać kompletne samochody dostawcze z zagranicznych fabryk do Turcji, koncern będzie w większym stopniu korzystał z produkcji krajowej. Jednocześnie zakład w Bursie będzie potrzebował regularnych dostaw części i materiałów.

W programie K9 uczestniczy niemal 100 lokalnych dostawców. Firma zakłada, że udział komponentów pochodzących z Turcji wyniesie około 50 proc.

Na tym etapie nie da się jeszcze określić, ile dodatkowych dostaw komponentów z zagranicy będzie potrzebnych ani które z istniejących tras transportowych stracą na znaczeniu. Dostępne informacje nie pozwalają wiarygodnie oszacować skali tych zmian.

Nowa produkcja jest przede wszystkim skierowana na rynek turecki. Tofaş informuje, że około 20 proc. planowanej produkcji K9 trafi na eksport. Większość pojazdów będzie przeznaczona dla krajowych odbiorców.

Bursa już dziś zaopatruje europejskie rynki w samochody dostawcze

Program K9 uzupełnia dotychczasową działalność Tofaş w segmencie lekkich samochodów dostawczych.

W zakładzie produkowane są również modele należące do rodzin Fiat Scudo, Opel Vivaro, Citroën Jumpy i Peugeot Expert.

Zakład Tofaş

Hala produkcyjna zakładu Tofaş w Bursie / Fot. Sabina Kol

Znaczna część tych pojazdów trafia na rynki zagraniczne.

Rozwój produkcji w Bursie służy więc dwóm celom. Stellantis wykorzystuje turecki zakład do obsługi zagranicznych rynków, a jednocześnie zwiększa moce produkcyjne w Turcji, aby ograniczyć zależność tamtejszego rynku od importu samochodów dostawczych.

Takie decyzje mają znaczenie dla spedytorów, dostawców oraz operatorów zajmujących się logistyką gotowych pojazdów. Przeniesienie produkcji lub zwiększenie mocy produkcyjnych w danym zakładzie może zmienić nie tylko trasy transportu gotowych samochodów, ale również organizację dostaw komponentów.

 

Zmiany w lokalizacji i skali produkcji mogą również wymagać reorganizacji dostaw części i materiałów. To, które kierunki zyskają na znaczeniu, a które osłabną, będzie zależało między innymi od lokalizacji dostawców komponentów, wielkości produkcji oraz rynków docelowych.

Projekt Tofaş pokazuje, jak ściśle decyzje dotyczące lokalizacji fabryk motoryzacyjnych wiążą się z organizacją międzynarodowych łańcuchów dostaw.

Tagi:

Zobacz również