Błędy na fakturach za niderlandzkie myto. Przewoźnik może nadpłacić 1,5 tys. euro rocznie

Niderlandzki system opłat drogowych Vrachtwagenheffing objął pojazdy ciężarowe kategorii N2 i N3. Opłata pobierana jest za każdy przejechany kilometr, a jej wysokość zależy od trzech podstawowych parametrów: technicznej maksymalnej masy pojazdu lub zestawu, klasy emisji CO2 oraz normy Euro.

Należności trafiają do operatora poboru opłat – głównego dostawcy Nedlinq lub jednego z dostawców EETS. Do organizacji TLN docierają jednak sygnały od przewoźników, że na fakturach nie zawsze stosowane są prawidłowe dane pojazdu.

Błędna masa podnosi stawkę za kilometr

Najczęściej zgłaszany problem dotyczy samochodów ciężarowych ze sztywną zabudową, niewyposażonych w urządzenie sprzęgające umożliwiające ciągnięcie przyczepy. W przypadku takich pojazdów kluczowe znaczenie ma wartość F1, czyli techniczna dopuszczalna masa samego pojazdu, która często wynosi poniżej 32 ton. Gdy ciężarówka posiada sprzęg, w dokumentach może pojawić się dodatkowo wartość F3, określająca dopuszczalną masę całego zestawu – przeważnie przekraczającą 32 tony.

Część operatorów poboru opłat przyjęła maksymalną masę zestawu na podstawie świadectwa zgodności także dla pojazdów bez sprzęgu, które wartości F3 w ogóle nie posiadają. W efekcie ciężarówka zostaje przypisana do wyższej kategorii taryfowej, mimo że powinna być rozliczana wyłącznie na podstawie parametru F1 – podkreśla TLN.

Różnica kilku centów daje 1,5 tys. euro rocznie

Na pojedynczym kilometrze różnica może wydawać się nieznaczna. Dla pojazdu spełniającego normę Euro 6, należącego do pierwszej klasy emisji CO2 i niewyposażonego w sprzęg, właściwa stawka powinna wynosić 18,2 eurocenta za kilometr.

Gdy operator błędnie zastosuje stawkę przewidzianą dla wyższej masy zestawu, przewoźnik zostaje obciążony kwotą 20,1 eurocenta za kilometr. Różnica wynosi 1,9 eurocenta na każdym kilometrze.

Przy przebiegu 80 tys. kilometrów rocznie po płatnych trasach przedsiębiorca może zapłacić około 1,5 tys. euro więcej, niż powinien. TLN zwraca uwagę, że nieprawidłowości dotyczą również błędnie przypisywanej klasy emisji CO2.

Fakturę trzeba zestawić z danymi pojazdu

TLN apeluje do przedsiębiorców, aby skrupulatnie weryfikowali otrzymywane rozliczenia. Podstawowe parametry wymagające sprawdzenia to:

• Kategoria pojazdu.
• Techniczna maksymalna masa.
• Wartość F1 oraz ewentualny brak wartości F3.
• Klasa emisji CO2.
• Norma Euro.
• Zastosowana na fakturze stawka za kilometr.

Do sprawdzenia właściwej taryfy można wykorzystać narzędzie udostępnione na stronie niderlandzkiego urzędu RDW. Po wpisaniu numeru rejestracyjnego system wskazuje stawkę przypisaną do danego pojazdu.

Jeżeli z porównania wynika, że opłata została naliczona nieprawidłowo, TLN zaleca jak najszybszy kontakt z operatorem poboru opłat oraz wystąpienie o zwrot nadpłaconej kwoty. Niewielka różnica w stawce, pozostawiona bez korekty przez wiele miesięcy, może przełożyć się bowiem na znaczną nadpłatę.

Czasowa obniżka myta i niższe kary na start

System Vrachtwagenheffing wystartował 1 lipca 2026 r. Od 1 września do końca 2026 r. stawki opłaty drogowej zostaną czasowo obniżone o 22,3 proc. Decyzję uzasadniono wysokimi kosztami paliwa związanymi z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Obniżka obejmie wszystkie kategorie ciężarówek.

W pierwszym półroczu obowiązywania nowych zasad zmniejszono również wysokość kar. Za jazdę bez zawartej umowy z operatorem poboru opłat grozi 400 euro zamiast docelowych 800 euro.

Za jazdę z urządzeniem pokładowym, które jest wyłączone, niesprawne lub przypisane do innego pojazdu, do końca 2026 r. grozi 250 euro zamiast 500 euro. W ciągu 24 godzin właściciel pojazdu może otrzymać najwyżej jedną karę. Pełne stawki zaczną obowiązywać od 1 stycznia 2027 r.