– Udało nam się przepchnąć bardzo techniczny, technologiczny i ideologiczny projekt – powiedział poseł sprawozdawca Nils Torvalds po przyjęciu projektu przez Europarlament. Europosłowie i ministrowie krajów członkowskich Unii Europejskiej zawarli już wcześniej nieformalne porozumienie w sprawie projektu, głosowanie było wiec zatwierdzeniem uzgodnionego między obiema instytucjami kompromisu. Nils Torvalds nie jest jednak pewien, czy przyjęty tekst jest wystarczająco mocny. – Mierzyliśmy wyżej. I to zarówno jeśli chodzi o redukcje emisji gazów cieplarnianych, jak i o postęp technologiczny. Mamy też w Radzie UE systemowy problem blokującej mniejszości, która czasem staje się dyktaturą mniejszości, państw członkowskich, które boją się przyszłości – powiedział.
Na mocy obowiązujących przepisów państwa członkowskie Unii muszą zapewnić, by do 2020 roku co najmniej 10 proc. energii używanej w transporcie drogowym pochodziło ze źródeł odnawialnych (a wiec również ze spalania biopaliw). Nowy projekt zakłada, że konwencjonalne biopaliwa (produkowane z uprawianych na gruntach rolnych roślin wykorzystywanych również do produkcji żywności, np. rzepak, trzcina cukrowa, kukurydza, pszenica) nie powinny stanowić więcej niż 7 proc. końcowego zużycia energii w transporcie.
Dostawcy paliwa będą informować odpowiednie instytucje krajowe i Komisję Europejską o przewidywanym, szacunkowym poziomie emisji gazów cieplarnianych spowodowanych pośrednią zmianą użytkowania gruntów (ang. Indirect Land Use Change, ILUC), to znaczy przekształcania gruntów (na przykład łąk, torfowisk) i wylesiania w celu przeznaczenia ich pod uprawy roślin spożywczych, których brakuje, bo zajęto je pod uprawy potrzebne do produkcji biopaliw.
Komisja Europejska ma publikować dane dotyczące emisji gazów cieplarnianych spowodowanych pośrednią zmianą użytkowania gruntów.
Komisja musi informować Parlament Europejski i Radę ministrów krajów UE, w jakim zakresie dane liczbowe dotyczące emisji będących efektem pośredniej zmiany użytkowania gruntów są uwzględniane w ustalaniu kryteriów zrównoważonego rozwoju.
Nie później niż 18 miesięcy po wejściu w życie dyrektywy państwa członkowskie będą zobowiązane do określenia krajowych poziomów docelowego udziału biopaliw nowej generacji (produkowanych z odpadów i pozostałości, na przykład z wodorostów) w całkowitym zużyciu paliw w transporcie drogowym.
Państwa członkowskie będą miały czas do 2017 roku by wprowadzić zapisy dyrektywy do prawa krajowego.
źródło: wnp.pl
Autor: Bartłomiej Nowak
