Praktykę odbywania takich odpoczynków w pojazdach od dłuższego czasu obserwowały służby kontrolne na terenie Francji. Efektem skarg francuskich przewoźników jest aktualnie procedowana zmiana Kodeksu transportowego. Trwają pracę nad wprowadzeniem nowego przepisu w art. 9
księgi III części III kodeksu transportu poprzez następujące zmiany:
1° Rozdział III uzupełniono artykułem L. 3313-3 o poniższej treści:
„Art. L. 3313-3. – Zabrania się kierowcom drogowym odbywania na pokładzie pojazdu normalnego odpoczynku tygodniowego, o którym mowa w punkcie h artykułu 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i (EWG) nr 2135/98 i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 3820/85 Rady.”
„Każdy pracodawca zapewni, by organizacja pracy kierowców drogowych była zgodna z przepisami dotyczącymi prawa do normalnego odpoczynku tygodniowego.”;
2° Po artykule L. 3315-4 dodano artykuł L. 3315-4-1 o następującej treści:
„Art. L. 3315-4-1. – Karą pozbawienia wolności oraz grzywną w wysokości 30 000 € objęte są następujące czyny:
a) Organizacja pracy kierowców zatrudnionych w spółce lub udostępnianych spółce bez zapewnienia, że odbywają oni normalny, cotygodniowy odpoczynek poza pojazdem zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i (EWG) nr 2135/98 i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 3820/85;
b) Wynagradzanie kierowców, w jakim charakterze i w jakiejkolwiek formie, zatrudnionych przez spółkę lub udostępnianych spółce w zależności od przebytej odległości lub ilości przewożonych towarów, ponieważ taka forma wynagrodzenia może zagrozić bezpieczeństwu ruchu drogowego lub zachęcać do naruszenia rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego nr 561/2006 i Rady z dnia 15 marca 2006 r. o którym mowa powyżej.”
3° W pierwszym ustępie artykułu L. 3315-6, po odniesieniu: „L. 3315-4” wstawiono odniesienie: „ L. 3315-4-1”.
Więcej w dzisiejszym Dzienniku Gazeta Prawna – 10 kwietnia 2014 (nr 70)
źródło: arena561
Autor: Bogumił Paszkiewicz
